فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٣١ - فقيهان شيعه در قرن پنجم

٢. على بن الحسين بن بابويه، متوفاى ٣٢٩هـ ، پدر صدوق، مؤلف كتاب «الشرائع».

٣. محمد بن حسن بن وليد قمى، او از جلالت قدر برخوردار بود و استاد قمى ها به شمار مى آمد، به گونه اى كه شيخ صدوق كليه آراى او را در رجال پذيرفته، و به آنها اعتماد مى كرد.

٤. جعفر بن محمد بن قولويه، متوفاى ٣٦٩هـ ، استاد شيخ صدوق، مؤلف كتاب «كامل الزيارات». نجاشى مى گويد: او از ثقات اصحاب ما و بزرگان آنها در فقه و حديث است.

٥. محمد بن على بن الحسين(٣٠٦ـ ٣٨١هـ ) معروف به صدوق، مؤلف كتاب هاى بى شمار مانند: «من لا يحضره الفقيه» و«المقنع» و «الهداية».

٦. محمد بن احمد بن جنيد، معروف به اسكافى، متوفاى ٣٨٥هـ ، او مؤلف كتاب هاى بى شمار است كه در رأس آنها دو كتاب معروف به نامهاى «تهذيب الشيعة لأحكام الشريعة»، ٢. «الاحمدى فى الفقه المحمدى» قرار دارند.

فقيهان شيعه در قرن پنجم

در قرن پنجم فقيهان نام آورى در قلمرو فقه، پديدار شدند كه آراى آنان براى فقيهان بعدى تا مدتى از اعتبار خاصّى برخوردار بود و مى توان از آنان اين گونه نام برد:

١. شيخ مفيد(٣٣٦ـ٤١٣)

٢. سيد مرتضى(٣٥٥ـ ٤٣٦)